Dor.

Rabia. Ira. Sufrimento. Tortura. A desesperación de non comprender como o vento move montañas, despraza poboacións e fai migrar aos paxaros. Incomprensión ante a falta de espectativas que nos une con un mundo de ensoño que consigue facer que unha e outra vez nos estampemos contra un chan de dor e medo. Deses sentimentos todos que fan tremer, que nos matan e nos reviven. Que unen os nosos corazóns cos dos demais á par que fan que se nos agriete a alma. Porque o xeo nunca foi amigo do lume pero son os dous polos dunha mesma moeda, a cal foi lanzada fai moitos anos cara o fondo dun estanque onde o primeiro soño foi roto. Onde a realidade fixo estamparse a ese soño.