mércores, 18 de xuño de 2014

Qué dura é a vida do poeta!

Non son cancións as que definen ben a unha persoa, pero fanche ver por onde vai o seu mundo, amigos, ocio, traballo. E definitivamente fanche un mapa emocional da persoa...ou non. Nestes intres escoito My Apocalypse de Escape the fate. Esta canción faime sentir algo mellor nos intres nos que o poeta sofre de pesadelos sentimentais. Teño un libro a recuperar e moito que facer nun vrau ocupado. Con un corazón repartido me atopo e non ten pinta de ir a millor. Querer é meu maior defecto, á par cá miña millor virtude. Que dura é a vida do poeta! Un poeta non ten que facer un poema pra selo. É cuestión de sentilo e vivilos. O mundo doe e tratas de milloralo. Un poeta non escribe, só transmite.

Ningún comentario:

Publicar un comentario