Reconstrucción.

Preciso refacer os pedazos de algo que non sei nin si existe, reconstruir á miña alma rota e a miña personalidade disolta nun amasijo de dúbidas e malestar que me atraparon este último cuatrimestre de 2017.
Preciso facer punto e aparte aproveitando o aninovo e o "novo ciclo" que se nos presenta por diante.
Preciso ser máis eu, máis mi-me-conmigo, menos altruista e máis egoísta. Non caerá esta breva de novo de vivir por e para os demais porque xa bastante tempo me quitou de felicidade, a cal preciso para vivir.
Como un desgarro da voz de Shawn James, I walk throught the valley of the shadows of dead. Pero como unha canción de Jon Bon Jovi dixo, I'm not gonna live forever.
Así que comezarei por sacar o garbo dos Freiría hoxe. Ata que a morte me pare.